Budynek hotelowo-biurowy przy Alejach Jerozolimskich
Aleje Jerozolimskie w okolicy placu Zawiszy zmieniają przebieg w stosunku do wyraźnej osi wschód-zachód biegnącej od strony centrum, tworząc w ten sposób niezwykle wyeksponowaną przestrzeń. Wartość widokowa szczytowej ściany projektowanej zabudowy podkreślana jest dodatkowo przez bliskość torów czyli brak możliwości powstania tam zabudowy. Lokalizacja inwestycji tworzy więc niezwykle korzystne uwarunkowania w zakresie rozpoznawalności budynku.
Bryła budynku uwarunkowana jest w dużej mierze przez granice działki, parametry opisane w warunkach zabudowy oraz konieczność ominięcia potężnym nadwieszeniem istniejącej na działce sieci. Powstający tym sposobem prostopadłościan sam w sobie odznacza się strzelistością ścian szczytowych – szczególnie eksponowana od strony centrum jest elewacja wschodnia. Dla rozbicia wizualnego bryły zdecydowano się na wyodrębnienie pierwszych trzech kondygnacji w formie podium opartego na łukowej konstrukcji. Betonowa baza budynku ma nadawać stabilności i dobrze integrować przestrzeń usług parteru z okolicą.
Wyższe kondygnacje podzielone są w poziomie na sekcje po kilka kondygnacji. Podział ten artykułowany jest wyraźnym gzymsem oraz modyfikowanym w każdej sekcji detalem elewacji. Niższe kondygnacje mają bardziej masywne podziały – podkreślane są główne podziały pionowe przy pomocy pilastrów. Na wyższych kondygnacjach elewacje wzbogacane są przez drobniejsze pionowe podziały. Ceglana elewacja oglądana z bliska przywołuje skojarzenia z najlepszymi miejskimi realizacjami z innych światowych metropolii, zaś z oddali rysunek cegły zaciera się, a jasna bryła staje się lekka i zlewa się z niebem, niejako zatracając swoją skalę.